Son Sevgili

Sen gittin gideli İlktir kalemi elime alışım Yazılacak o kadar çok şey var ki Dökülmüyor kağıda sensiz kalan mısralarım. İlk değil terk edilişim bilirsin Alışmışım yalnızıklara. Hangi limana sığınıyorsam Bavullarım gidecekmiş gibi toplu kalıyor artık, Çünkü bilirim; Zincirlerim kırılmış Yelkenlerim rüzgarı bekler Savrulur limandan limana Çaresiz Boynu bükük Ve garip... Ve sen son sevdiğim, Sırtını döndün ya bana Alabora ettin ya duygularımı Ne demeli şimdi Beni sensiz koyan rüzgara, Hangi uçurumdan atmalı Bu yaralı bedeni, Ne demeli şimdi Goncasız solan çiçeğe, Senmiydin beni gecemden alıkoyan, Senmiydin virane gönlümü ardından sürkleyen. Yakışmadı bilirim Yakışmadı ayrılık gözlerimize, Ama yakıştırdı hayat yakışmayanları mahzun gönlüme. Gel desem ne çare Yıkık duygularımı neylesin o deli gönlün. Zincirleri kırılmış kayık gibiyim, Dedim ya sevgili, Rüzgarı bekler yelkenlerim, Savrulur kıyıdan kıyaya Çaresiz Boynu bükük Ve garip. Ala bora olur duygularım kimsesiz limanlarda, Ben hep sana yelken açtım, Oysa sen umarsızca rüzgarlara bıraktın beni, Usulca yükledin yıkık duygularımı Veda dahi etmeden bir gece rüzgarında yolcu ettin sen beni, Ne demeli sevgili, Ne demeli acımasızca terk edişine. El bile sallamadın Boynu bükük ve kimsesiz gittim senden isteksizce, Sen son sevgili Ayrılık gömleğini giydirdin ya bana, Bir dua okumadan Helalleşmeden toprağa verdin ya beni. Sen son sevgili Hayatın kalleşliğini Ve her aşkın Bir ayrılığın başlangıcı olduğunu hatırlattın ya bana. Gidiyorum şimdi, Sırtımda heybem Ve içinde sana ait duygularım Paramparça Ve ağır yaralı.. Artık beni görecek kadar uzun rüyaların , Ve his edecek kadar temiz duyguların olmayacak. Hepsini bir gece rüzgarında Yolcu ettiğin gemiye yükledin ya güzel kız. Artık şehrin titrek yakamozları Kulaklarına fısıldamayacak çığlıklarımı, Ve kıyıdaki martılar resmimi göstermeyecek sana. Her Pazartesi Ve 16 aralık olmayacak takvimlerin yapraklarında. Her gelen yıl eksik Ve eksikliğinin ezilmişliğiyle merhaba diyecek yeni aşklara. Bak her şey eksik yokluğumuzla, Güneş ısıtmayacak gönülleri, Ay aydınlatmayacak taze duyguları, Martılar çığlık atmayacak sessiz şehirlerde, Ve gemiler yelken açmayacak rüzgarlara. Bak her şey eksik yokluğumuzla, Ve sen son sevgili Yıkık gönüllerin eşsiz perisi kalacaksın Aşk masallarında, Ve ben Her mahkemede kalemi kırılan Dar ağacında başı dik sallanan Ölüme gülümseyen Ve faili meçhul cinayetlerin Parçalanmış figürü olacağım Tüm sahnelerde... Güle güle son sevgili Seni ve ölümü çok seviyorum..