Gece Karanlığımın Çözeltisi

çatal dilimin ucunda kırık bir ses vurur kadehini,kadehime içe bükülür parmakları poyraz tutan alaca ellerin tenim çırasıdır gece karanlığı çözeltisinin içim acısıdır cam kırığıdır,,jilet çiziği kan taşıdır tahammüldür gölgeleri uzundur çok bilmiş edâlı paranoyaların saç diplerimden ayak uçlarıma üç tam gün boğulur dalgaları bir karışı bin kulaç olur girer sularıma boyverir içim derinlerine şimdidir...nihayettir yamalar dünümü yarınına kefaretim olur akıl etmez küskün esintileri kımıltısız yapraklarım iki elim yakasındadır çiçek toplayan uçutmaların si majör gülümser vaktimi çalan zamansız saçları uzar adresi belli haşır neşirin ve çekingen ve gelişigüzel ve mutlaka telaşlıdır iki gözüm öçsüz sokaklarımı adımlar arı sokukları bal olur çiçek özüm (kimsenin şehridir bu) 17/Mart/2008