Neye Benziyorlardı?

1)Vietnamlılar taştan fenerler kullanıyorlar mıydı? 2)Törenlerle kutluyorlar mıydı tomurcukların açışını? 3)Sessizce gülme eğilimleri var mıydı? 4)Süs olarak kemik ve fildişi, yeşim taşı ve gümüş takınıyorlar mıydı? 5)Destanları var mıydı? 6)Konuşmakla türkü söylemek arasında bir ayırım yapıyorlar mıydı? 1)Efendim, yumuşak yürekleri taşa dönüşmüştü. Taş fenerlerin bahçelerde güzel yolları aydınlatıp aydınlatmadığı hatırlanmıyor. 2)Belki bir kez tomurcukları kutlamak için toplanmışlardı, ama çocuklar öldürüldükten sonra tomurcuklar açmadı. 3)Efendim, yanık ağızlara acı verir gülmek. 4)Bir düş önce, belki. Sevinmek içindir süs. Bütün kemikler kömür olmuştu. 5)Hatırlanmıyor. Unutmayın ki, çoğu köylüydü; pirinç ve bambuyla yaşıyorlardı. Sessiz bulutlar çeltik tarlalarında yansıdığında ve bayırdaki setlerde korkusuzca yürürken manda, belki babalar eski masallar anlatmışlardır oğullarına. Bombalar bu aynaları parçalayınca, ancak çığlık atmaya vakit kalmıştı. 6)Hâlâ türküye benzer bir yankısı duyuluyor konuşmalarının. Anlatıldığına göre türkü söyleyişleri pervanelerin ay ışığında uçuşuna benzermiş. Kim bilebilir? Artık her yer sessiz. Çeviren : Cevat ÇAPAN