Adsız
D Deniz Canel
0
Altın Yaprak
atlarımızı sürerdik durmadan uzağa
gece olur gelirdim ben bazen ama bazen
penceremiz bir kuşu ağırlardı arada;
öperdik, giderdi...
atlarımızı sürerdik durmadan uzaya
çoktuk, milyonlarca... bölünürdük...
penceremiz beni ağırlardı arada;
öperdin giderdim...
dünyanın bütün yollarını yürüdük, bütün ağaçları tanıdık
yeşil güzel kokardı, bütün kokuları bildik
bütün sularda yıkandık
toprağa dokunduk; beslendik, doyduk...
ve atlarımızı sürdük durmadan uzağa
ve gece olup geldim bazen ama bazen...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş