Sen Gittiğin Günden Beri

Sen gittiğin günden beri Hiçbir şey aynı değil Görünüşler, yüzler hep aynı kalsa da İçimde yeniden sensizliğin fırtınaları başladı Sen gittiğin günden beri Menekşelerim açmaz oldu Ben her akşam olduğu gibi Okşayıp yapraklarını konuşsam da onlarla Göstermiyorlar bana yüzlerini Sen gittiğin günden beri Zaman aynı zaman değil Birlikte olduğumuz mekanları terk ettim Uğramaz oldum semtlere bile. Sen gittiğin günden beri Konuşmuyorum kimselerle Ortak arkadaşlarımızı bile sildim rehberden Biri adını anar diye. Sen gittiğin günden beri kokun hala tenimde Yastıkları değiştirmedim Yıkamadım çarşafları Kokun kaybolur diye Sen gittiğin günden beri Hiç gülmedi kalbim Sevmedi hiç kimseyi böyle, sevemez de Sen bende yaşadığın sürece Kalbim sende olduğu müddetçe Sen gittiğin günden beri cumalar aynı değil İfade etmiyor bana hiçbir şey Acele etmem, o telaşı, heyecanı Yaşamam gerekmiyor Çünkü sen gelmiyorsun Sen gittiğin günden beri yeniden başladım ağlamaya Yeniden küstüm hayata, insanlara Sen gittiğin günden beri Yeniden başladım yazmaya Seni sonsuza dek anabilmek için Seni mısralarla yaşayabilmek için