Bari Bir Mektup...

ben, ben mi? heh tamam anladım ben senden sadece biraz sevgi istedim hani küçük bir serçeye bir parça ekmek atılır ya işte o fırınından küçücük bir ekmek parçası... günlerdir uyuyamıyorum kendimi harap ediyorum insan hayalini gerçekte görüp ona nasıl sahip olamaz? ben sana aşığım var mı bundan yücesi bundan kutsalı artık senin hayallerinle yetinir oldum bir mektubun yetiyor bana bekleyeceğim ölene kadar, izleyeceğim yollarını seviyorum seni, yeter artık sende anla beni ben çok hasret çektim alışığım yokluklara çok uzun zaman göğüs gerdim bütün zorluklara bu sefer kararlıyım aşkımı çıkaracağım doruklara bir mektubunu bekler oldu gözlerim ayda yılda birkez olsun arasan yaralarıma merhem olsan beni dinleyip az sözünü tutsan belkide çok mutlu olacaktık sevgilim... alıştım artık platoniğe polifoniğe hayat vız geliyor gerek yok polemiğe sabah akşam içiyorum unutmak için yokluğunu ama olmuyor yerin dolmuyor kimse avutmuyor hiç bir canlı senin gibi beni anlamıyor ... bir sen kalmıştın yanımda sende uçup gittin rüzgarlar aşkımı süpürmüş saçlarından yoksa hala beni arardın onca uzaklıktan telefon ve e-maillerimde gözlerim her an gelebilir bir cevap seni çok zor buldum neden bu kadar çabuk kaybettim hayatta en değerli varlığımsın aşığım sana aynı yollardan girdiğimiz trafikte ikimizde kaza yaptık yolları şaşırdık bazen belkide çok fena kısıldık bu kadar büyük bir sevgiye nasıl karşılık yok sevmenin karşılığı bu mu bu dünyada madem böyle olmuş buralar ben gidiyorum arkadaş birgün birileri birisi buralarda bir deli aşık vardı desin aşkımı bütün cümle alem ezbere bilsin seviyorum seni ama ulaşamıyorum bir mektup bir telefon için yollarını gözlüyorum bari benden bir mektubunu esirgeme yalvarırım sen yeterki iste dağları tepeleri aşarım ebedi kalırım sonsuzu yaşarım bir mektubunu bekler oldu gözlerim...