Okuya Bilirsin

Sen, Adina öyküler, Adina şiirler, Adina ölümleri yaza bildigim kadin, Sen gideli oluyor bi hayli vakit, Halen sizlamaktami sol göksün? Gecici bir felcin habercisi kramplar oyalamaktami yine seni? Kimine göre yirmilik, Benim icin otuz ikilik dişinle meşgulmüsün halen? Özlemektemisin ciplak bedeninde gezinen öpücüklerimi? Siyahlarin icinde bir matem havasi estirmektemisin? Sorduklarima neden cevab vermiyorsun? Nedir bu susuşun? Son cümlede, Görür gibiyim seni, Yanaklarin pekte dolgunlaşmiş, Gözlerindeki işik daha aydinlik bir ülkede sanki, Sen okumaktayken son misralari, Hemen sol yaninda aliyorum solugu, Atişlarinda ayri bir trajedi var, Oysa ben giderken, hemen oraciktan, Kahkahalarina tanik olmuştum, Ne oldu?.. Nedir şimdi bu halin? Korkuyormusun? Kendini okuyamayacak kadar ciraksa yüregin, Bunda yazarin sucu nedir? Peki portakal cicegi kokuşlum, Öyle olsun, Ve bilmeni isterim, Halen Sen korkakca okurken, Ben sol yanindan, tüm bedenine serilmekteyim, Daha dün gibi, Soguk bir istanbul gecesi, icimi alevlendirmekte, Sevişmelerin... Ve '' OKUYA BİLİRSİN'' Kendini, Sicak bir mayis sonu...