Vuslattır ölüm sevene / Sen ölemezsin

"___El açtı kapında yüreğim Canıma bir katre abı hayat Yarama bir dirhem ilaç Sunar mı diye gözlerin?___" Sustun... İnci inci dizildi kervanlar sahraya Kaktüsler büyüttüm çağlayan hasretimden Sızı oldu dokunan her elde Yandım... yandım da Yar olamadım Sustun... Esen her rüzgar süpürdü beni Gitmeye cesareti olmayan benden Çocuksu hıçkırıklar takıldı ayağıma Düştüm...acıdım Gidemedim. Sustun... Kekremsi bir yalnızlık oldu ismin Susturdum içimdeki çocuğu Siyaha boyadım masumiyetini Artık yol da, söz de sadece benim Sustun... Dudak pervazlarından sızan zehirin İçimde açtığı yaraları göremedin Yavaş yavaş çekilen canımın Ruhuma takılan diken olduğunu Senden neler alıp götürdüğünü hissedemedin Kayboldu zaman Tükendin Çığ düştü üzerime Üşür göğsümden yükselen ateş Kimseler bilmesin Sus şimdi susabildiğin kadar Meçhul bir dağda kurşunlanır sevdam Gömülür ağrılarım İsyanlarım ıssız bir sitem olup karışır toprağıma İstesende gelemezsin ardım sıra Vuslattır ölüm sevene Sen ölemezsin Sonum olsun bu intikam Sustuğun kadar acıtarak Elveda demeden Sessizce gideceğim