Gözyaşlarıyla Ört Üzerimi

önce gözlerin elveda diyordu belli ki gidiyordun ardışık acılar kervanına kıvrılıp parantezler içine sakladım eksilen kimliğimi kadehe şarap dökecekti yüreğe umut yokluğun kör kuyulara rengarenk dilekler atar örterdim ayrılığın en mahrem yerlerini ucuz romanlarda okumuştum; -e halinden girilip -den halinden çıkılırdı hoyrat sevişmelerin çoğul başlayan her gece yıldızların kuyruğunda hayallerle kayar tan yerine düşerdi tekilin firariyle göğüs kafesime sıkışan duyguların ayak izlerini sürerken kalemimin kurşunu kanatıyor sayfaları içimde giydirilmeyi bekleyen bir boşluk ne koyarsam koyayım çıplak kalıyor ruhumun karanlık odalarından geri çekmeliyim belki de açık arttırmaya çıkardığım kehanetlerimi hiçbir ateş su doğurmayacak biliyorum günah çıkarma seanslarımda cızırtılı bir plağın deforme olmuş ritminde gizliyorum şuursuz hıçkırıklarımı parmak uçlarınla görmeni isterdim dilimin ucunda bıraktığın eflatun tadı tozlu raflardan indirmeliyim çocukluğumu topuklu ayakkabılarımın solosunda gidenle dans etmeye utanıyor gözyaşlarım kadın olduğumun tüm belirtilerini özenle çıkarıp asıyorum askıya gözlerinle duymanı isterdim oysa mecazi kelimeler kıskacında anlatamadıklarımı