Sen...gitme/sen

sokak lambaları aydınlatmadı kararan gözlerimi avuçladığım hayata yol aldıkça ardımdan geldi yalnızlık..! yalnız seninle kalmak istedim oysa seninse cesaretin yoktu. sevmek acı.. sevmek dert.. şimdi bu hastalığa yakalanan ben; nöbetçi bir aşkçare arıyorum. tüm kapılar yüzüme kapalı.. yüzsüzüm sevdana.. gittiğim yolların sonundayım...! yolların hatrına; sen gitme/sen..? tüm avareliklerim yanıbaşımda.. her şarkıda seni anmak değil zor olan söyleyen dillere değmesin yeter ki adın..! hergün biraz daha uzağım sana.. hergün biraz daha yakın.. cebimde vardı biraz gururum; artık çulsuzum..! sen gitme/sen..? derken düşürdüm.. düşen gururum hatrına; sen gitme/sen..? gözlerinin kenarındaki çizgileri sana yaptığım yolculukta haritam belledim güldüğünde okyanus yüreğin çarşaf gibi.. derin.. sakin.. güvenli.. konuştuğunda huzur veren bir melodinin notaları gizli.. an oldu kayboldum derinliğinde ana yön-ara yön yoktu sevdamda her yol sana... her yer mavi... mavinin hatrına; sen gitme/sen..? gelişini dalgalar alkışlamıştı her yer köpük köpük.. denizin bembeyaz dişleri burdan anlamıştık attıkları kahkahaları deniz özgürlük... deniz derinlik... denizin hatrına; sen gitme/sen...? fırtınalı günlerde filikanın ipleri yüreğime bağlıydı. dalga vurdukça, koparmaya çalıştıkça benden; uzadı.. acıdı.. ama hiç kopmadı..! herşeyin inadına yüreğim dümeni yine sana kırdı..! kaptanın hatrına; sen gitme/sen...?