Aramak için en az iki harf yaz.
Dilek Kadıoğlu, 1980 İstanbul Beyoğlu doğumlu. Şair ve oyuncu. 2005 yılında “Hasretimsin” adlı şiiri 640 şair arasından birinci oldu. Sonraki yıl, Yusuf Hayaloğlu aracılığıyla iki şiiri müzisyenler tarafından bestelendi. 2008 yılından bu yana usta şairlerin şiirlerini oyunlaştıran Şiir Tiyatrosu ekibiyle, “Ece Ayhan-Mor Külhani”, “Cemal Süreya-Uçurumda Açan”, “Behçet Aysan-Kafes”, “Rıfat Ilgaz-Babalar Günü”, “Filistin Halkı ve Barış”, “Savaş ve Kadın” gibi sayısız tematik gösteride oyuncu olarak bulundu. Ayrıca, İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti projesi kapsamında Türkiye Yazarlar Sendikası-YazSanat işbirliğiyle düzenlenen “7 Gün 7 Tepe: Bizans’tan Günümüze İstanbul Şiirleri”nde de 7 gün boyunca rol aldı. AÖF Okul Öncesi Öğretmenliği ve Muhasebw&Finans Bölüm mezunu Kadıoğlu’nun 39 Numaralı Yolcu, ilk kitabıdır. Aşk’a âşık birisi...
Gidişin dönülmezliğinedir biletler.. Giden gidişe alır biletini, dönüşüne değil.. Yüreğinde izi kalmışsa anıların Gelişi de geliş yönünde alınacak…
Bir sigara bitimine bağlı değildir hayaller Ve hayal değildir başını göğsüme yaslayacağın günler …..derken Aslında hayaldi söylenen tüm sözler…
Büyüklerimizden öğrenmiştim Gidenlerin ardından su döküp el sallamayı, Sallanan ellerde mendillere özlem bağlamayı.…
Gecelere sor beni O anlatsın seni nasıl sevdiğimi Yıldızlara sor beni Onlar anlatsın nasıl kayarlardı…
Bana Bir Adım Gelirsen Sana Koşarım Benden Bir Adım Kaçarsan Sırra Kadem Basarım
Yaşamak varken sevginin en yücesini Aşkın taa kendisini Aşk dedim ben bu sevdaya Her harfine bir anlam yükledim…
Önce gözlerin değdi içime Acımıydı sevinçmiydi Bir türlü çözemedim…
Sesinin yüreğimdeki akustiğinde Süzülürken gözümden yaşlar Yüreğim sana bu satırları yazar…
Yetmiyor dalyanların ağlarına takılan Umutların kıpırtıları, Yetmiyor delicesine her geceyi Sabahlardan uyandıran dalgaların çırpınışları.…
Doğuştan kalbi delikti Yıldız'ın Annesinin gözleri önünde günde güne eriyordu Ana yüreği kaldıramıyordu bunu İyileşmesi için dua ediyordu Rabbine…
Zaman, Bir yıldız gibi kayıp gider avucumdan Gönlümün yarası durmadan kanar, Düşüncemin hızlı adımlarından.…
Dokunurken avuçlarım göğün yüzüne, ve umudun renginden bir yıldız düşerken ellerime Dileğim oldu sevdanın özüne. Bekliyeceğim gerçekleşmesini…
Gece olunca üşüşür yalnızlıklar Gözlerimden yıldızlar kaymaya başlar Nefesim daralır…
Günün yirmi dört saati seni düşünüyorum Rüyalarımda bile sen varsın Geleceksen bana seni beklemediğim bir anda gelmelisin Yirmi beşinci saatte mesela yeni bir zaman başlamalı geliş…
Hazırdı kağıt ve kalemim, Toplanmıştı her şey aklımda, Sana seni yazacaktım.. Bir esintiyle kağıdım;…
15 / 54 gösteriliyor
Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.
