O, Samsun'dan Anadolu'ya doğan bir güneştir, O, karanlıkları, cehaleti yok ederek aydınlığı saçan Mustafa Kemal'dir,…
Rüyalarımın sahte yansımalarından uzaklaşmam Kendime dönüşümdür Her sabaha yeniden uyanmam Düşüncelerimde yalnız seni hissedişimdir…
Nefsini satarsan bir haram aşa Ömrü geçirirsin âlemde boşa Kötü işler gelir akılsız başa Utanmaz yine de yaparız işte…
Bir sessizlik kaplamış seni Çözülmedin, çözemedim sebebini Sağımda hissederim gölgeni Solumda hep sen sevgili…
Tarih Ondokuz Mayıs Bindokuzyüzondokuz Samsun'dan Anadoluya bir güneş doğuyor Bandırma vapurundan bir kahraman bakıyor Sarı saçlarıyla güneşe meydan okuyor…
Varlığının umursamazlığındadır her daim yokluklar Yokluğun karanlık sessizliğine gömülmüş nice sayısız bedenler Umutların tükenişinde daha kaç yorgun beden tökezleyecek Sen ister v…
Umutların tükenişinde Duygularım öyle boş ki Tek kelime yazamıyorum Çaresizim…
Karar verdim sensiz yerlerden göçüp gitmeye Yemin ettim bir daha mevsimsiz sevmemeye Saldın yüreğimi cehennem kızgını sahra kumlarına…
Sabahlarını aydınlatan güneşin karartılır Karanlığa mahkûm edilir yarınların Acının, vahşetin, ölümün korkusu Sarmıştır yaşadığın dünyayı…
Saltanat sürmektir adamın işi Çalımlar atarak güzel koşuyor Sahtedir doğrusu eğiktir eli Özünde kendine çalıp oynuyor…
Volkanlar patlıyor birer birer Kül bulutları kaplıyor gökyüzünü Güneş solgun Lavlar kucaklıyor dağ yamaçlarını…