Ayşem

Duvarlar ördük aramıza, korkularıma yenik düştüm, Ayşe’m. Korkuyorum her gün posta kutusuna bakmağa, gelmiyor gül kokulu mektupların, gelmiyor Ayşe’m. Sana haykırıyordum, adımın kor ateş olduğunu. Rengin alev sarısı, tutamadım ellerinden, yandım,yandım. Tutuştum Ayşe’m. İnsan mevsim yağmurlarında ıslanır sanırdım. Oysaki hiç dinmedi yaşlar. Erkekler ağlamaz diyorlar. Bu yaşlar, kimin Ayşe’m. Öyle yorgunum ki Nefes alamıyorum dört duvar arasında. Kör yıldızlara yoldaş oldum. Tükenmiş umutlarım, Yazamıyorum, yazamıyorum Ayşe’m Adını sevda çiçeği koymuştum. Açmadan solan kar çiçeğim. Kara kış isen gelme. Fırtına,kasırga isen gelme. Yanardağa isen gelme. Ne duvarlar ör aramıza, nede sevdamızı sorgula. Nesini beceremedik, Ayşe’m, Bu aşkın nesini.