Sona Doğru

Yol verdim gözyaşlarıma. Ruhum tutsak olmuş, kalbim kelepçede. Bir matem havası dolaşır, Son kahrımda. Kapımda Kurumaya and içmiş güller, Sarı güller... Tüm renkler sarıya çalıyor bugün. Ya gözlerimdeki yorgunluk? Çok yorgunum... Nefes almak zor, ağırlaşıyorum sanki. Ne kadar ağırlaşsam o kadar uzaklar geliyor aklıma Uzaklara yaklaştıkça acılarım büyür Sürgüne giden bir yolcu olurum... Tek kişilik biletimle beklerim son istasyonda. Kimseler gelmez, Akşamlar arkadaşım olur.. Arkadaş dediğim o akşamlar satar kendini gecelere. Bir an olur o gök kubbe siyahlara bürünür, Eski bir sokak lambası fark eder, Elleri yanaklarında iç çeken umarsız yolcuyu. O gece bir başka soğuk eser, Yapraklara meydan okuyan deli rüzgar. Bir zamanlar hayat veren sarı yapraklar.. Dökülmeye başlar Düşeceği yeri bilmeden..