Bir Umut Sahili

yalnızım tepede güneş serin bir rüzgar esiyor sahildeyim... hem herkes var hem hiç kimse yok etrafımda insanlar neşe içinde gülen yüzler bense!? bense yolun yarısında sanki üç insan ömrü yaşamışçasına yorgun ve tükenmiş yürüyorum sahilin ıslak zemininde adımlarım ileri ama ruhum geri gidiyor bilinmeyen sorulmayan cevabı bulunmayan başım ağrıyor düşünmekten çekil çekil içine nere kadar? kim, nerde, niye hemen ilerde bir güvercin yok yok martı düşüyor düşüyor düştü! bana beni hatırlatıyor yorgunum, bedenim ruhumu taşıyamıyor ruhum bedenime ağır geliyor artık güneş içimi ısıtıyor "o da olmasa" diyorum içimden hey sen! sahildeki çiçek seni benden başka gören var mı? peki seni kim bilecek! nerde ve nasıl ve neden bir ruh iki beden...