Kardelen

saklanmış göğün kuytularında yılların hüznünü gizler kardelen ağlayıp içinden güler yüzlere kimseye derdini demez kardelen sabırla bekleyip kış mevsimi yeniden açmayı bekler kardelen zamanın yükünü taşımak için zamana tutunur yine kardelen sorular sorgular içinde her soru en zor ayrı biçimde her haliyle teslimiyet içinde kendini ellere verir kardelen duyulmaz şikayet ettiği yardan haberi alınmaz gittiği yerden sevdiği için kendini yardan atıp da sunar kardelen kar ve soğuk ümit ve sabır sevgi ve ölüm nerdesin ey kardelen?!!