Sabaha Karşı

"Bağlayamaz bir kuvvet bu kasırga milleti Tarihlere sorun ki bize ölmez Türk derler" Karanlık gökleri keder gölgeledi bir akşam Çıplak ayaklar taşları kucakladı Bir donanma demirledi bir sahile Bir acı tadı. Hıçkırık döküldü bulutlarımızdan Damla damla intikam alevleri Bir cami yıkıldı mihrabında kaderin tozlarıyla Giden dönmedi geri. Gökyüzü kararıyordu gitgide Kar yağıyordu tozlu yollarına cephenin Karadeniz taş basıyordu bağrına Sessiz, sakin. Cepheler kara haber kusuyordu Kağnılar dilsizleşiyordu dingili kırık Bir ses karışıyordu nal seslerine süvarilerin Kısık kısık. Kar yağıyordu sonsuzluğuna ölümün Tipi bastırıyordu bir nöbet gibi Ankara yolları kardan görünmüyordu Hey gidi... Hainler fışkırıyordu şeytanın kucağından Sırtına süngüler saplanıyordu şehitlerin Bir küçük çocuk yarasına merhem yapıyordu gözyaşlarını Bir genç annenin. Bir an dile geldi yürekler Haykırıldı tarihe goğru içten Bir alna güneşler karıştı altın ışıklı Selanikten. Bulutlar diz çöktü bu güneşe doğru Yıldırımlır müjdeledi mesut haberi Bir sıcak rüzgar esti bu ümidin ardından O gündenberi. Karlar erimeye başladı utancından Seller başladı Anadolu yollarına Bir altın saçın alnından güneşler doğdu ebedi Keder yıllarına. Bir gemi kalktı bir limandan bacası duman Pusulası hakka doğru dönmüştü Bir mayıs sabahı böylece Yollara düştü. Kurtuluş müjdesi verildi telsiz takırtılarında Bir ışık parladı gözlerde katar katar Cepheye şarkı sesleriyle koşmaya başladı Kağnılar. Gıcır da gıcır gıcır da gıcır gıcır Dikmen yollarını şenlendirdi kağnı sesleri Seğmenler ellerini öptüler “Rıza oğlu Mustafa”nın Nur olsun elleri. Bir güneş böyle saçtı ışıklarını Anadolu yollarında horozlar öttü Gün ağardı Dikmen dağlarından Anadolu'yu örttü. Yirmi yedi Aralık böyle yazıldı tarihe Yirmi yedi Aralık böyle nur oldu içte Kurtuluş yolları başladı açılmaya Böylece