Şundan Bundan

Senin gözlerin kara Kaderim senin gözlerine yazılmış Gurbet yolum hep onlarla kolkola Tükenip gitmede bütün takatim günbegün Uzaklarda sıla hasreti tükenmiyor. Rüzgarın hiç bitmeyen kininin kurbanıdır Bütün bu yaşlı ağaçlar Yaşlı gözlerle dökülen yaprakların arasında Senin gözlerin gibi kara kara dolaşan Bu suskun bulut. Bir kara gözle bitmiyor aşklar Bir yağmurla tükenmiyor bulutların gözyaşları Sabah akşam beyaz martıların arasında dolaşmakla Tükenmiyor denize hasret olmanın çığlığı. İsterim dostlukla başlasın bütün sevgiler Dostlukla yol alıp gitsin bütün insanlar Bitmesin sevdalar biterse de Dostlukla bitsin Zaten biten hiçbir şeyle dost değilim. Zamanla, dertleşmeyi öğreniyor gözyaşları Zamanla artıyor insanın göğsüne basan ağırlıklar Gurbette geçen zaman, zaman değildir bilir misin Ama uzayıp gittikçe zaman geceyarılarında İnsan arıyor kafasına vuracağı koca koca taşları. Ne desen boş Kader kaderince alıyor yolunu Ya fırtınalı bir deniz ortasındasın Ya rüzgarsız kayalıklarda Ya da ne oradasın Ne burada Fırtınasız, rüzgarsız, herşeye hasret.