Üfleme

Rüzgarsız yelkenlerle geldim sana Taaa yıllar once… Üfleme Üfleme artık o küllenmiş mangalı O sönmeye yüz tutmuş korlar Bırak eriyip gitsin Yerinde kalsın O ne varsa elimizde olanlar Üfleme ne olursun O unutulmuş günler Bırak yerinde dursun Belki yorgun gözlerden Akıp giden bir anı yağmurudur onlar Belki yarım kalmış güftesi O gençlik şarkılarının Belki de sönmeyen o sokak lambaları O gözlerden gitmeyen denizler O denizlerin yorgun martıları Beyaz çiçekler açmış dalgacıklar Bırak yerinde kalsın üfleme Sen de kal benimle Ellerini tutmak istediğimde Zaman eriyen bir kar gibi Akıp gitsin isterse Ama Üfleme Bir gece lambası gibi bakma O yarım kalmış günlere Yalvarıp Zamana dur diyemem Çekip getiremem eski günleri Bir uçurtma ipiyle Güneş doğmadan gitmişse zaman zaman Kusur bende mi Bırak kaybolup gitsin Kaldırımlardan ayak sesleri Üfleme Yakma o mangalı yeniden Ateş zaten Hep senin gözlerindeydi Unuttun mu Bırak yerli yerinde kalsın herşey O bir kaç söz O küllenmiş ateş O hiç bitmeyecek sevgi O yara Bırak bende kalsın O herşeye bedel kumral saçların Hatıran Yorgun gözlerime yapışmış O güzel gözlerin Ellerime kenetlenmiş ellerin Yastığımın yanıbaşındaki yerin Bırak herşey öyle kalsın