Ana

Anne bana her zaman insan ol derdin Hiç kimseye kızma, engin ol derdin Sevgi dolu yüreği bana sen verdin Hakkını ben sanıl öderim ANA Dikenler içinde açan, gül olmamı istedin Rabbimin emrettiği, kul olmamı dilerdin Alan değil veren el olmayı öğrettin Senin sözünden nasıl çıkarım ANA En zor anımda sen yanımda idin Üzülmemen için canını verirdin Mutluluğumuz için ömrünü bitirdin Seni nasıl bırakıp giderim ANA Dünya aydınlanmasa karanlık kalsada Yıldızlar sönse ışık saçmasalarda Dünyada dikili bir ağacım olmasada Yine beni ısıtır senin ateşin ANA Eğer gün gelir dönerse dünya tersine Yine engel olamaz sana gelmeme Her zaman muhtacım senin sevgine Gözyaşlarımı sensiz nasıl, silerim ANA Garip Durağın sensin hayat ışığı Tüm vücudumu saran sevgi sarmaşığı Gecelerimi aydınlatan mum ışığı Sensiz gurbetellerde neylerim ANA