Atatürk'ün Şehri

Atanın naaşı yatıyor bu şehrin kalbinde Gök mavisi gözleriyle, bakarak CUMHURİYET'ine Gözlerinin derinliklerinde, ne manalar gizliyordu Savaştan yeni çıkmış, CUMHURİYET'i özlüyordu Yorgun bedeninde, tarifsiz ateş yanıyordu Atanın bu özlemi, tüm yurdu sarıyordu Bir gece karar verdi, anadoluya geçecekti Beklediği haber, padişahdan gelecekti Aldı padişahdan fermanı, geçti anadoluya Birlik mesajları gönderdi, edirneden, ağrıya Fakat bir yer gerekiyordu, kurmak için otağı Geldi silah arkadaşlarıyla, seçti ANKARA'yı Büyük coşku ile kurdu, otağını çankayaya Yurdum umutla bakıyordu, artık yarınlara Bu şehrin temellerini, ATA o günlerde attı Yurdumun karanlık gecelerine, o gün güneş açtı ANKARA o günden sonra, büyüyordu sevinçle ATATÜRK'ün kurduğu, şehrin bilinciyle O günden, bu güne geldik, değişmedi değişmeyecek 1919 yılında dikilen fidan, ilelebet yeşerecek Ata mavi gözleriyle, eserini izliyor Bu şehrin her bir taşı, anılarını gizliyor Şimdi soruyor bize, Ata anıtkabirden Yoksa vazmı geçtiniz, benim büyük ülkümden Büyük eserimin kıymetini, ne zaman bileceksiniz Şehrimin resmini gökyüzüne, ne zaman çizeceksiniz