İşte Böyle Bir Hayat Bu

Bir kaç anlamlı kelimeden sen yapabilmektir şiir yazmak, Tıpkı bozkırda açan bir gelincik misali Hiç yağmur yağmadan Görmeden yazabilmektir seni Rüyalarımın tarifinden Yani bir imkansızı başarıp Gözlerine bakabilmektir şiir yazmak Sıradan bir kurşun kalemin yapabildiklerine Seni soruyorum şimdi Kelimeler arıyorum tutabilmek için ellerini Bazen düşünmek istiyor beynim Aslında senin olmadığını, olmayacağını İşte o zaman bir ses yankılanıyor dizelerde sanki Sevgilim tut ellerimi Korkmak değil benimkisi yalnızca anlamak Çünkü biz hep kireç yakmış parmaklarımızla tuttuk sevdalarımızı Çocuklumun rüzgar olup inşaat ayazlarıyla yarıştığı O masum yıllarımda Bu yüzdendir işte beyaza karşı alerjim Bu yüzdendir karanlık sarmış benliğimde Senin beyazlığına hasret kalışım Nedendir bilmiyorum, Sonbahar yapraklarının beni bu kadar sevişi Nedendir kar taneleriyle kurulan bu sıkı dostluk Baksana nasıl da gülümsüyor bana denizle olan arkadaşlık Ama bilmediğin bir şey var aramızda Beni onlara götüren sadece yalnızlık İşte böyle bir şiir bu Yurt köşelerinde, okul koridorlarında Kampüs yollarından toplanan Sabırsızca seni görmeyi bekleyip, Sana verilmek için yazılan İşte böyle bir adam bu Seni şiirlerde aramaktan usanmayıp Sana ulaşamadan Karşında duran