Dostum

bir fincan kahve gibi teselli ver, büyüt beni bir kalem ol dök içini sayfalarca hırpala... ister yerden yere vur beni... ister göklere çıkar bir anda bırak ellerimi... saatli bomba gibi yağmaya az vakti kalmış bulut ol güneşin olurum o anda gök kuşağını boyarız kocaman fırçalarla sonra belki kayarız gök-kuşağımızda bir ilk oluruz kuşağımızda... satranç taşları oluruz piyonları yer şah çekmeyi unuturuz... ve mat asla gelmez bize nasıl olsa her zaman dostuz... -unutulmuşluğu bir yana bırakıp, unuttuklarımızı hatırlamaya çalışırız belki- evet dostum... gel elinde fırçalarla boyamalıyız gökyüzünü boydan boya sevgi dolu kalplere renk manzarası çizmeliyiz bulutlarda ister yerden yere vur beni ister göklere çıkar bir anda bırak ellerimi... yine de çizelim öykülerin en güzelini tut ellerimi sevelim "BİZ"i..........................................D'N'G'O için....