Eylül'e Şiir

Her eylül şiirle gelirdi bana Kaleme hasreti, yazdıkça artan Takardın gül gibi onu yakana Kendinden önceki şiiri tartan Her eylül şiirle gelirdi bana Ölümün kucağı huzur verirdi Sararan yaprağa, yattıkça gülüm Eylül'de geceler hep nur verirdi Kalbim Allah diye attıkça gülüm Ölümün kucağı huzur verirdi Yıldızlar kaçardı gözlerimizden Yaşanan aşkları görmezden gelip Dudakta gizlenmiş her busemizden Kaptığı ateşle gökleri delip Yıldızlar kaçardı gözlerimizden Hüzünle yoğurur, aşkla tutardık Ağaran saçını yorgun Eylül'ün Kızaran güneşe sevda katardık Rengini alarak solgun bir gül'ün Hüzünle yoğurur, aşkla tutardık Sen uzak bahçeler içinde kaldın Eylül'ün gam veren son günlerinde Bilmem yokluğumdan ne zevkler aldın Şu Göçmen kuşların düğünlerinde Sen uzak bahçeler içinde kaldın Söyleme diyorlar aşkı âleme Cennetin kapısı aşkla kapalı Eylüller geçse de sabret eleme Tutarsın gün gelir solmaz bir dalı Söyleme diyorlar aşkı âleme Gözlerin sararmaz Eylül'de yalnız Hasretin ateşi parlar derinde Sevda ile tanışır Eylül'de her kız Yeller eser nice aşkın yerinde Gözlerin sararmaz Eylül'de yalnız