Ah Eylül Ah

Ah eylül ah Yine hüznünle yanıbaşımızdasın Yine gözlerde yaşlar Bu eylülde geçti derken Yine bir eylül ayı geldi Uzaklara bakıp giderken Yine umutsuzluklar hüsranlar… Yapraklar sararacak Birer birer dallarından kopacak Ayaklarımızın altında ezilecek Rüzgar esmeye başlayacak Yağmurlar kışın habercisi olacak Her yanımız bir bir acıyacak Ah eylül ah Yine geldin hüznünle Yine kapımızdasın Sararmış yapraklarınla Hep acılar sende mi olacak Ayrılıklar sende mi yaşanacak Ya hüzünler Neden bu kadar çok yakışıyor sana Neden hazan deyince Yüzüm hüzün oluyor… Neden hüzünlüsün Neden karamsarsın bu kadar Neden hep mutsuzluklar var sende Neden hep ağlıyoruz eylül de Hazan mevsimisin Hüznün ondan mı senin Asaletin ondan mı? Korkuyorum senden eylül Korkuyorum mutsuzluğundan Korkuyorum gözyaşlarından Hüzünlerinden fırtınalarından Yakma canımızı eylül Silme yağmurlarınla mutluluğumuzu Aksine çoğalsın sende yağdıkça yağmur Ah eylül ah Yine hüznünle yanı başımızdasın Yine geldin hüznünle….