Hasretle

Sana, seni sevdiğimi söyleyeceğim sırada kesildi nefesim, öldüm belki.. Sen, benim en büyük fırtınamsın Sen, onsuz yapamadığım Sen, kavuşamadığım Bir ömür boyu yandığımsın... Ne olurdu ulaşsaydı sesim sana Ne olurdu şöyle Herhangi bir mayıs sabahında, Herhangi bir eylülde Herhangi bir haziranda Tüm engelleri sonsuzca ortadan kaldırarak Kavuşabilseydim sana Aramızda bu ayrılıklar olmasaydı Bu kırgınlıklar olmasa... Ben, ben değilim Ben, belki delirdim Ancak sevdiğim Gemileri ne olur yakma! Bu akşam paramparça bir yürekle ve sen olmadan anlamını yitirecek hayallerle, sen olmadan biraz eksik, biraz yavan ve tatsız olacak bu yaralı ömürle yollarına düştüm yine. Yangının ve yağmurun olmaya geldim. Beni, gözünün feri bil! Sen görmedin ama ben biliyorum ki Bu sevda ölümüm olacak benim Kıyıya vurmuş cesedimi vuracaksın sahilde Alnından tek kurşunla vurulmuş Yüreği zincirde... Sen, hem yenilgim Hem zaferim Sevdan katlime ferman Sevdam yaşama sevincim yaramsın ve ilacım açılsın kapısı sensizliğin açılsın aşksızlığın kapısı ben sensizliği aşıp karanlığın içinde bulurum seni! Seni, tek ve en büyük derdim Seni, tek dermanım bildim Sen, katlimin fermanı Sen, hayata yeniden gelişimsin.. Hayatı benmişim gibi sev! Ve iyi bak kendine her neredeysen Zamana ihtiyacımız var, uzunca bir zaman dilimine... ve biraz da susmamız gerek dosta düşmana karşı.. Sonrasında tek umudum, Gün doğar sabaha çıkarız nasılsa bir gün