Yanımda Kal

Beni hiç sevmeyeceksin... Günbatımı gözlerimin bebeğinde Çıldırmış şairler Rüzgar sesleriyle Şiirler söylerken yine O eski hikayelere dalıp gideceksin... Bir martı kanadı, Bir avuç yağmur Seni alıp götürecek benden... Ve aramızda yiten Bir şeylerden Geride savrulmuş Birkaç mektup kalacak Kirpiğimin ucundan süzülen Bir damla göz yaşına bak... Orda kendi hayatını göreceksin... Bin bir gece masalları tükenince, Şafakla birlikte Ah biliyorum, Beni öldüreceksin... Karanlık kütüphanelerde unutulan Eski kitapların arasına umarsızca Bir de benim gülüşümü ekleyeceksin... Sesim yorgun akşamüstlerinde Sokaklarında gezindiğin tüm şehirleri Kuşatacak... İsyan var artık! İhtilal var! Sense hâlâ sevdadan kaçak... Elimi tutarken Aylin'in ellerini düşleyecek, Beni öperken aslında Ülkü'yü özleyeceksin.... Ya kurtar sevgimi bu hayaletlerden, Ya da beni burada bırak Burada, Kimselerce bilinmez şehrinde yitirilmişliklerin... Şiirlerin, Geceler boyu tutuşup yandığı Ve sevdanın hep Ayrılık halinde yaşandığı Bu harabede bırak beni... Gideceksen, Bana artık fazla gelen kalbimi de al... Kalacaksan sevdiğim, Eski masallarda değil, Ellerimizde titreşen bir yarının Parıltısında Güçle inançla Yanımda kal...