Hayat Sakar

sessiz ve ıssızım bilemediğin kadar bir şeyler sönük içimde karanlık bir rüyanın ortasındayım tam seni bekliyorum çaresiz ne zaman başımı yastığa koysam kapattığımda gözlerimi yani yarı ölsem bir nevi beni yalnız bırakmaz, gelirdin oysa şimdi, sana muhtacım tek ihtiyacım sensin ben bu karanlıkta düşünemeyeceğin kadar yalnızım tesellim de yok artık kendi kendime avunmak boşuna ne vardı gidecek? sırası mıydı yok olmanın? biz bir şiirdik seninle hani sen gittin şiirle beraber yarıda bıraktın beni umarsızım buralarda sensiz çaresiz seni bekliyorum mevsim yaza geldi ve sen yoksun yarım kalanları ben tek başıma nasıl halledeceğim şimdi? şu an yüzüm gökyüzüne dönük sana el sallıyorum görüyor musun? ben sensiz bulamam huzuru yakında gelirim merak etme rahat uyu mezarında sen mahşerde görüşmek üzere.