Ve Şaşkınlık

sen ansızın gelen bir sonbahar gibisin bekleriz, biliriz geleceğini ama istemeyiz çünkü bizi durgunlaştıracağına inanırız yorgunluk çöker, rüzgar eser, yağmur yağar bizi hüzün kaplar ağaçlar sararır, yapraklar dökülür sen de sonbahar gibisin! geldiğinden beri yorgunum, gözlerimden yağmurlar yağıyor sabrımdan yüreğime rüzgar esiyor, ve ürperiyorum.. insanlara şaşkın gözlerle bakıyorum humma geçiriyor gibi titriyorum, seni gördüğüm sonbaharda yaprakların dallarından ayrılışı gibi, sanki kişiliğimden bir parça kaybeder gibi ruhum, bedenim, kişiliğim sen oldun. ama ne oldu, sen de sonbahar gibi gittin, yerini daha sert bir mevsime bırakarak!..