Hiç Gitmediğim Bir Yerde

Hiç gitmediğim bir yerde, sevinçle ötesinde gözlerinin her türlü yaşantının kendi sessizliği var en ince kımıltında birşey var içime gömen beni; birşey dokunacağım kadar bana yakın kolayca açar beni en ürkek bakışın. Parmaklar gibi kapamış olsam bile kendimi Sen hep yaprak yaprak açarsın beni Bahar'ın (dokunup usulca, gizlice) açışı gibi ilk gülünü Ya da beni kapamaksa istediğin; ben, hayatım kapanırız güzelce birden karın her yere özenle inişini düşleyen yüreğince şu çiçeğin duyduğumuz hiçbirşey bu ülkede; erişilmez gücüne sonsuz inceliğinin, renkleriyle yapısının beni bağlayan, öldüren, hiç durmadan her nefeste (Bilmiyorum nedir bu sende olan, bu kapayan ve açan; yalnızca anlıyor içimde birşey gözlerinin sesini güllerden derin olan) Kimsenin yok, yağmurun bile böyle küçük elleri...