Mesele Nefes Almak

Hayat akıp giderken önünden Seyredersin pişmanlıklarını dinleyerek bir bir Dizilir acılar duraklarına saatsiz gelen trenler gibi Anlayamazsın ve yıllar geçtikçe saymayı bırakırsın Söz konusu hayatın olunca Her acıda bir önceki gelir aklına Unuttuğunu sandığın her bir yıl hesap sorarak geçer Tören kıtası misali gözlerinin önünden. Her sigara yakışında daha bir derin çekmeye başlarsın Yıllar geçtikçe neden başladığını, Neyin sebep olduğunu hatırlayamaz olursun ömründeki dumanlara Ve sigarana bakıp neden aramazsın artık. Aynaya her bakışında artık sadece kırışıklar gelir gözüne. Yaşlanmanın pusu havası sarar yıllarını Nasıl geldi, nasıl geçiyor diye düşünmeden Sadece yaşarsın! Sonra bir gün kapını çalar acı yalnızlığın Geçmişin ve artık olmayan geleceğin karşındadır. Sorgular, hesap ister senden, Ama cebinde bahşiş vermeye yetecek kadar bile paran yoktur aslında. Meselen artık nefes almak olmuşsa sadece Ve kendi gözlerine bakmaktan korkuyorsan aynalarda Aslında emanet olan nefesi Son sahibine vermişsindir çoktan!