Kumdan Kale
E Ekrem Bozkurt
0
Altın Yaprak
Deniz yüzeyi uzaktan elmas ışıltılarla bezenmiş, yansıyor gözlerime,
Deniz mi dağa, dağ mı denize…
-Kamaşma gözümü alıyor ama-
Zümrütten tepeler maviye kavuşuyor.
Bir sis bulutu ufku saklamak telaşında düşürüyor omuzlarından tülünü.
Belirsizleşiyor ayak izlerin bendeki çölde.
İnanmak istediğim bir serapla boğuşuyorum.
Avuçlarımda ter
Başımda avare
Salkım salkım bulut sarmalları,
Van Gogh'un '' yıldızlı gece''sini dokuyor sihirli bir fırçayla.
Servilerdeki rüzgarı hissedebiliyorum…
Mavi kesmiş ortalık
Güneşin sıcak öpüşü tenimde…
Yaralarıma iyi geliyor denizin tuzu.
Kumsalda uzaklaşıyor ayak izlerin
Geceyi dikiyorum önüne ama
Durduramıyor seni.
Dalga bile değmeden
Yıkılıyor
Kumdan kale
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş