Mıh

Sen ki; ömrümü oyup bir boncuk gibi dizen Aklımda kıvılcımlar uyandıran bir mıhsın. Ben muhtaçsam aşkına güneş gibi, su gibi Yakmak için gövdemi, sen de bana muhtaçsın… Her varlığın sebebi, bir nedenden dolayı. Etki ve tepki gibi, birbirini tamamlar… Gecelerin elinde kirlenen dolunayı Nasıl kirli bırakır, gözlerimdeki yaşlar… Yılları bir içimde tüketiyor gençliğim Daha dün: bu yollardan, bu sokaktan geçtiğim… Ruhumun ihtiyacı: bir zehirdir içtiğim: Damarımı yakarak sevda, bende dolansın… Gelsin son! Beklediğim, döküldüğüm o rüzgar… Zaten kar gibi yağmış saçlarıma yüzyıllar Deli ediyor sana ulaştırmayan yollar Cehennem narı değil seni, şarkılar yaksın. Sevda bir mihenk taşı, gönlümün duvarında. Bir dünya kadar ağır, bırak yerinde kalsın. Çürüyen yaprak gibi acılar bulvarında Çiğnediğin gövdemi ezip… unutacaksın… . Aşkın kimyevi tadı paslı izler bıraksın Yakacaksa gönlümü bırak ayrılık yaksın Bir kerpeten misali: yüreğine çakılmış, Mıh gibi bir sevdayı söküp; kurtulacaksın. Unuttun diyelim ki; izi kalır yerinde Ne yaparsan… bir sızı. vurarak ince ince Seni senden de fazla seven benim… derince. Bin pişmanlık içinde kendini vuracaksın.