Randevu

Kendine hayrı olmayan bir sokakta buluştuk Yorgun argın evine dönüyorken, güneşi, Unutulan bir rüzgarın ellerine tutuşturduk. Ve cebimize sardığımız şarkıların Bayatlamasını hiç aklımıza getirmiyorduk. Gökyüzünü karanlığına terk edip Tutuştuk el ele iki yıldız gibi. Kendi boşluğumuzda kaybolduk. Uzaklarda sirenler ötüyordu Bir çiçek kapıyordu kepenklerini. Sokak kedilerini açlık çağırıyordu Kazıdığımız ağaçlar, incelikten, ölüyordu. Biz gölgeler gibi büyüyorduk. Işık, epeyce uzak… Geceye kök salıyorduk. Avuçlarıma gözlerinden mücevher düşüyordu Anılarını hızla siliyordu zaman Tam ortadan, Tam ortadan bölünüyordu yüreklerimiz. Sevmenin bu denli büyüklüğünü Nasıl anlayacak büyüklerimiz. Karanlık, öldürüyordu ağaçları. Kemiriyordu yeşilini, umursamadan. Hüzün kol geziyordu, Koluna girdik