Serenat

Bir yüzeye aksin vurur Türlü türlü hal kımıldar. Gezdiğin yer bahar olur İçimde bir dal kımıldar. Bir güneşi içecekler Tomurcuklanır çiçekler. Söyle nerden bilecekler Ulaşacak yol kımıldar… Gözlerim hep yetim kalır Hayalini yel almıştır Yanağımı sel almıştır Silmek için kol kımıldar. Özüm özüne doluşur Bütün bedenim yarışır… Ölümün aklı karışır Sağ yan durur sol kımıldar. Bir kuş gibi gökte uçan, Ömür diye bir şey, geçen… Sonsuzluğa yelken açan Deryada bir sal kımıldar. Gurubun son diliminde Kan kırmızı güllerinde Rüzgarların ellerinde Saçımda bir tel kımıldar. Yazacak kağıt mı kaldı Sevecek yiğit mi kaldı Dizmeye ağıt mı kaldı Ağzımdaki dil kımıldar Ayrılık başlar azmağa Düşler mezarım kazmağa. Güller üşüşür gezmeğe… Topraktaki bel kımıldar.