Yüzyıllık Yalnızlık

Bir çınar gibi büyür zaman Yalnızlık büyür Bir asırlık kabuk bağlar yaralar Taşlaşır içinde sevdam Fosilleşir anıların ağırlığından Rüzgar susar Rüzgar susar Susar akrebi saatlerin Erir yayılır dinginlik İzlerini silme telaşında sular İçinde sessizlik birikir Ve çığlık çığlık kuşlar Ve çığlık çığlık kuşlar Gökyüzümü yırtar Yalnızlığımın kıyıları örselenir Tüm sevdiklerim toprağa dönmüş Çürümüş yapraklardan fışkıran bahar Türkülerimi yitirdiğim kimin aklına gelir Kimin aklına gelir öldüğüm Yüzyıllık bir yalnızlığa gömüldüğüm Yüzyıllık bir yalnızlığa gömüldüğüm Kimin umurunda Feri sönmüş gözlerimin Anılar görüntü tadında Saat gibi işliyor belleğim Ama damarlarım düğüm Köklerini toprağa salamayan Her an bitebilir bir öyküyüm Her an bitebilir bir öyküyüm Bulutlar takılı dallarıma Sevmiyorum ama kargalar konuyor İzlerimi göl yapıyor yağmur Yalnızlığımı deliyor Yalnızlığımı deliyor Meyveleri yiyen kurtlar Çürümüşlük tadına bayılıyor Pis sırıtışlarla gülüyor hayat Bir sitem filizleniyor ben ölürken… Bana, yaşamadım gibi, geliyor