Dinle Bahar Gözlüm...

Gün geceye yüklüyordu yorgunluğunu.. Dudaklarımda bir türkü 'ah yalan dünya' Yürek vuruşlarıma yüklenmişti karanlıklar Sen görmüyordun.. Son kez falcılara uzattım avcumu Umutlarım sana giden yollarda bir bir kayboldu.. Üstelik acılara ülserliydim.. Vodkalı gecelere yeşil ışık yakmıştım Postaya verilmemiş şiirlerim vardı Sana yazılmış bilmiyordun.. Anıların kurşuna dizdiği ilk ben değildim Herşeyimi anlatmıştım sana İstasyonda bir tren geceyi ateşe vermişti Bir kadın ağlıyordu; hıçkırıkları sıtmalıydı Ben sana geliyordum şiirlerimle Okumuyordun.. Vefasızlığın böylesi..! ! Oysa boşunaydı uğraşım Sen artık uzak diyarlara gidipte Dönemeyişin adı olmuştun.. Sen özgür olduğunu sanıpta Sürgün yaşamamın en büyük tanığısın.. Deli duygularımla seni bekliyorum hala köşebaşlarında Yalnızlığımı bekçi düdükleri paylaşıyor.. Uykusuzmuşum..açmışım..umurumdamı.. Üstelik dudaklarımda birikip kalmış en yoksul çağrılar İçimde bütün umutlar karşıma dizilmiş ardarda Tut ki düşlerimi çalmışlar... Boynu bükük gidiyorum yağmur yağıyor bu şehre yine Yokluğun kanser yarası Seni soruyorum kükürtdioksitli geceye Ellerim ceplerimde seni düşünüyorum Yalandan da yalan gözlerini..puşt gülüşünü Yanyana nefes nefese seninleyim.. Sökemiyorum içimden kördüğümsün..canımsın sanki..! ! Tül perdelerin gerisinden bakıyorum sokağa Şimdi en uzağındayim en çılgın sevişmelerimizin Bir ben varım kırık sevgiler bulvarında Hiç uyumamış bir ben.. Çaresizliğine gömülü yokluğunu heceleyen..