Anne

Yorgun musun anne Yılgın mısın, hayattan bıkkın mısın Gözlerin ıslanmış yine Dökülmüş incilerin Ben mi üzdüm yoksa seni... Bilirim ağırdır yükün Bilirim hayat zor sana Yüreğin mi yaralı Kalbin mi ağrıyor Uzat bana ellerini anne Kapat ma kapılarını Bana yardım et anne Kayboldum düşüncelerle Allak bullak kafam Bir ışık tut bu karmaşaya Sen demi anne? Sen demi çaresizsin Deli kızım derdin ya anne sessiz artık bu kızın suskun... Bu ev benden suskun anne Gidişini durduramadım sanki hayaldi Kimse engellemedi Neden anne... bu hüzün çok ağır Bu hüzün canımı acıtıyor Belki gülüyorum ama yalancı O da sahte anne Bütün yüzler gibi Neden anne Neden herkes yalancı Bir o vardı dürüst bildiğim Gidişini engelleyemediğim Bilmezden geldiğin Aslında seninde istemediğin Dur diyemedin sende anne Ecel duymadı sesimi Koparıp aldı güneşimi Artık susma vakti Susuyorum anne..... 3 AĞUSTOS 2004