Adalet

yükseklere bakamıyorum her şey ihanet kokuyor gözüme her şey ihanet kokuyor tenime burnum o kadar alıştı ki bu lanete almıyor artık kokusunu içine sen seviyorsun insan diyorsun karşıdakine o sadece ezmeyi biliyor kendince ve sadece eziyor bildiği yerde kalmasın diye hoşgörü, tevazu ve daha süslü nice sözcük nereye kadar kullanılacak sözlüklerin içine kaçma zamanı gelmedi mi hâlâ illa yanmak zorunda mı sevenin içi sevmeyen hep baş tacı edilmek zorunda mı sevdiğine.. ne kadar adil bir dünya bu bizim eserimiz mi oynanan oyunlar bizim suçumuz mu sevdiğinden sevilmemek bizim mi bu kadar yük ki yıkılan hep biziz Biz ki sevdiğimiz için baştan kaybetmişiz...