Валторны унылое пенье (Эллис)

Э Эллис
0 Altın Yaprak
Валторны унылое пенье, Как плач сиротливой души, В лесной замирает глуши, И ветер затих в утомленье; Мне чудится голос тоскливый Волчицы вечерней порой, В тот час, когда солнце, лениво Склоняясь, спешит на покой, Томя нас своей красотой… Снежинок причудливый рой Кровавый закат провожает, И снова Природа мечтой Заводит беседу с душой, А поздняя осень рыдает!

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.