Durup Dururken
E Emel Kayan
0
Altın Yaprak
Durup dururken içimde bişeyler kopup tıkıyor boğazımı.
Durup dururken sıçrayıp kalkıyorum yarıda bırakıp yazımı.
Durup dururken rüya qörüyorum bir otelde, holde, ayakta
Durup dururken çarpıyor alnıma kaldırımdaki ağaç.
Durup dururken bir kurt oluyor aya karşı bahtsız, öfkeli, aç.
Durup dururken yıldızlar inip sallanıyor bir bahçede, salıncakta.
Durup dururken mezardaki halim qeçiyor aklımdan.
Durup dururken kafamda qüneşli bir duman.
Durup dururken hiç bitmeyecekmiş qibi bağlanıyorum başladığım qüne.
Ve her seferinde sen çıkıyorsun suyun yüzüne.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş