Koskocamandı Yüreği
E Emel Koçer Gür
0
Altın Yaprak
bir nöbet gecesinde
ellerimde kar beyazı bedenin
buzul yakıcılığı,
hâlâ uğraşırken minnacık yüreği
geri getirmeye yaşamın kıyısına
UMUTLA, İNATLA
oysa karışıyorken ruhu diğerlerinin arasına
tılsımlı sözcükler mırıldanırken
farkında olmadan,
sızlarken burnumun direği ince-ince,
içime akıtırken kanımı donduran
alev alev acıları,
bir kez daha yenik düşüyorken
yaşamın karşıtına;
o soğuk, o dipsiz karanlığa
yine bir nöbet gecesinde içiyorken
yudum yudum cevapsızlıkları-çaresizlikleri;
gökten bir yıldız kaydı!………..
bedeni minnacıktı
ama KOSKOCAMANDI YÜREĞİ !!!
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş