Aşk Mevsimlik Olsaydı

Hani şairler, Yokluğuna bulutlar ağlıyordu. Gidişinle,hiç susmadı rüzgarlar,derler ya.. Oysa bugün, Hep seni düşündüm Bulutlar ağlamadı benimle.. Rüzgârlar, kokunu getirir diye. Bekledim durdum Hiçbiri, kokunu getirmedi. Rüzgârların görmediği Kuytu bir köşede miydin yoksa? Yoksa! Şairler mi yalan söylüyordu. Ne baharda açan çiçeğin Ne hazan da düşen yaprağın. Aşkla ilgisi yokmuş. İnsan isterse hazan da sever Baharda da küsebilirmiş hayata Bilirsin! Düşen yapraklara inat, Adın gibi, İçimde filizlenen Taze bir sürgünsün sen. Demek ki! Aşk mevsimlik olsaydı. Seni eylülde sevmezdim ben.