Kabülsüz Duam

Senin ben var ya! Gecelere meydan okuyan, Kara gözlerini sevdim. Dokunduğunda beni ateşe veren, küçük ellerini, Ayrılırken bir akşamüstü, Ardımdan bakan gözlerindeki, hüznü, sevdim. İçimi ısıtan sözlerini, Yanakları mı okşayan nefesini sevdim. Gülüşünde saklı gülleri, Kimselere benzemeyen yüreğini, sevdim. Şimdi Kalbimin çıkmaz sokağına girdiğin günden beri Kabulsüz bir duasın dudaklarımda. Düşen her yağmuru sana, Doğan her güneşi sana adadım, Ne bir damla olup, günlerime düşüyor, Nede güneş olup, gözlerime doğuyorsun. Özleniyorsun. En yorgun yerindeyim sensizliğin. Gözlerimde hayalin bile tükendi tükenecek, Yokluğunun orta yerinde, düşüp kalmazsam eğer, Bekle beni bir sabah! Bu yürek seni yüreğinden öpmeye gelecek.