Silahlarla İşim Olmaz

Sen giderken susmuştu İçimdeki tüm kuşlar. Döneceğini bile bile. Yıldız yerine, Hüzün doğurdu geceler Ve hiçbir sabah güneş Mavi'yi öpmedi, Yanaklarıma koyduğun Busen kadar içten. Yoksun! Ama bilsen O yokluğunun içinde Ne kadar da çoksun. Uykularım kaçtıkça geceleri Sen hayalinle Yarama tuz oluyorsun. Canım yanıyor. Ve Aynalarda yüzüm, Küskün bir çocuk şimdi. Kaç sigara içtim gidişinle Ve Kaç şiire meze yaptım seni bilsen. Kimseler eleştirmedi beni Yine kimseler senin gibi, Söylemedi. Çok içme şu mereti diye.. İçtim. Belki dumanında, Seni bulmaktı gayem. Belki de sadece bir avuntuydu. Yokluğuna, Silah sıkmak vardı şimdi Vurup ta öldürmek, En can alıcı yerinden. Ama kıyamam ki bitanem.. Emanetindir. Silahlarla zaten İşim de olmaz benim. Sen gel! Nasıl olsa yokluğun Sen geldiğinde, Kendiliğinden çekip gider..