Lades

Kaç kere karaladım sana yazdıklarımı... Defalarca kırdım kalemimi bir daha yazmamak için. Karanlığı mahkum ettim sözlerimi, Seni unutmak için ne kadar çaba sarf ettim bir bilsen... Şairliğim-den vazgeçtim adını anmamak için. Lügatımı bile terk ettim... Her kelimem senin esirindi sanki, Ne yazsam, ne düşünsem, ne söylesem içindeydin sen... Dört bir yanımı sarmıştı hayalin, Nereye çevirsem başımı; her yerde bir sen... Öyle çok içimde, öyle çok dışımdaydın ki, Nasıl bir sihirbazdın, şaştım kaldım... Geriye tek bir iz bile bırakmadın hayalinden başka. Seni bilmem ama, ben unutmadım seni asla. Ve ancak buraya kadar dayanabildim yokluğuna... Söz yok senin oyunbozanlığına, Sen çoktan kaybettin beni, senden pes; Ben kazandım bu oyunu; Lades !