Gideceğimiz Yeri Biliyoruz

Gideceğimiz yeri biliyoruz izler var bizden önce bırakılmış. Sulardan yine nisan. suların güneşine değil diplerin güneşine bakıyoruz. Kolcuların vesayetini şi’rin âhı ile okuduğumuzdur. Birzaman geçtiğimiz yol buğday tanesine rüzgârın yazdığı dua çakır kayanın tanıklığı susamışlığının önceki günü başağın. Bunları yolun koruk bağında bırakmayalım, diyorsun tütün yaprağına sarmışız, bu değerledir açıp bakalım: okunamayan kurşun kalemi yemenisine tarih düşülmemiş güzergâhın. Geçit bize el eder al şimşeğin mor şimşeğin ebrusunda: tek bir kelime kalmış olsun tek bir kelimeden aklın nârına çıkalım. Kolcular görmez bunları, diyorsun: onlar görklü ambarı isterler ceylan derisine kazınmış mülkü sırlı hartayı. Gideceğimiz yeri biliyoruz: bir kıyıya varmak istiyoruz kıyının heybesine sırtımızdaki sancıyı mı indireceğiz yoksa çakılların kumundan bir şarkı mı söz verilmiş bize. Bunları bilmezdik önceleri: zeytinin göksel teni ve laika’nın tuzu aklımızı çelebilir: adını arıyoruz kara gökten ışık devşiren balıkçı ağının. ………. Biz gideceğimiz yeri biliyoruz.