İsyanım Sükûtumdur

Kader bu; Alın yazısı çizilmiş en okunaksız biçimde İsyanım sükûtumdur. Tanımaktı seni zamansız bir o kadar da hazin Konaksızdı gönül dünyam Tutamadım han duvarlarımda Hancıydın gönlümde gelip geçercesine Bense bir durak bir misaliydim Sürekli bir durak Gidecek yolum yoktu Dedik ya kader bu, durmak gerekliydi Zamansızdı seni tanımak gidişinde öyle oldu Haykırış ediyordu yüreğim bense üstüne köz atarcasına besliyordum Keşke girmeseydin umarsız dünyama Keşke tanımasaydım beni çeken benliğine rağmen seni Seni tanımam alın yazımsa Ayrılıkla başlamasaydı nokta öncesi paragraflar Olmazları yaşamak zordu benim için Katlanmak düştü geriye kendimi ele verircesine Herkes bilsin ki ben seni sevdim Ve olmazlar içinde kendi pimimi çektim Arda kalanlar bir mülteci beden Ve yıkılan han duvarlarımdı.