Yanıldın

Sen ne sanıyordun ki, söylesene! O kadar kolay mı geliyor, gidisin bana. Gözlerim, gülecek mi sanıyorsun hemen Senin gibi baska gözlere. Söylesene! Sen ne sanmıstın... Sen gibi sandın, sen beni. Yanıldın! Ben seni öyle, ben seni ölesiye, Ben seni, sen gibi, unutmak için mi sevdim. Sen ne saniyorsun askı, sevgiyi, söylesene! Kendini, ne saniyorsun? Kolay olan, kaçmaksa, yalansa, bıkmışlıksa, Sen öyle san, farzet ki öyle hersey... Ama yanıldın, gittigini sandıgın sen, Giderken unuttuklarini, alamayacaksin benden. O büyük sevgin, o neşen, o iyiligin, Azalacak bir gün neyin varsa... Yalan dolu olan, bana ne verdiysen, Geri vermeyecegim, benim artik, Seni sensiz biraktim... Gidisin senin sandıgın gibi degil. Istesen de bir daha, yalan dolu neyin varsa, Alamazsin, bende, gizledim... Acımasızlık bıraktın, hainlik bıraktın yüregimde, Git hadi! Geriye bakma bir daha. Dönecek olsan bile, unutmaz bu yürek. Sevgiyi hain bilecek, yalan bilecek, Senin sevgin gibi sevecek, Asla affetmeyecek, bir sevgi bıraktın ben de. Durma git hadi, daha ne sevdalar yıkılacak Ne acılar yasanacak, sen gibi, senin gibi sevenler, Sevmeyi bilmedikçe... Sen ne sanıyorsan, aldanıyorsun. Biliyormusun? En acısı gidisin degil, Sevmeyi ögrendiginde, senden, sana kalacak olan Yalnızlıgın olacak! Bir tek sen olacaksın, ögrendiginde. Odan sıcak da olsa üşüyeceksin Bir sabah yalnız uyanacaksin yatagında Sen ve sen olacaksin her yerde... Ve iste ilk defa o gün, Yagmur gibi sebepsiz aglayacaksın, Sebepsiz, nedensiz sanacaksin... Aynadaki hayalinin çıglıklarında kaybolacak, Her sabah yalnız ve üşümüs uyanacaksın! Esirsin yüregimde, cezanın adını yalnızlık koydum. Yavas yavas, ecel gibi ansızın karsına çıkacak. Adı yalnızlık olacak, Sebepsiz nedensiz sanacaksin... O kadar kolay ve bedelsiz sanıyordun. Beni sen gibi saniyordun, yanıldın!!! Ben , Öfkemi satırlarda bırakacagim. Yüregimdeki çıglıklar, Yine mutlu olmanı dileyecek. Satırlarda, sayfalarda sen gibi olsamda Yüregimde hala ben varim. Ben olamam sen gibi Ve asla olmayacagim.. Yanıldın!