Hiç

Hiç kadar hiç her şey hayatta Yada hayat dediğimiz yerde her şey hiç Oynuyoruz kalemlerle sürekli ama Alnımızın yazgısında oynama ihtimali koca bir hiç İnsanlar var çevremizde o kadar çoklar ki O kadar arkadaşımız dostumuz var ya hani Bilemiyorum göremediklerim benim körlüğümden mi hayatın işlevinden mi Ama neden gördüklerim bir hiçi geçmez ki sanki Yaşıyoruz ölmek için bigün Herkesin kafasında bir merak ün de ün Sirksen bunları ceplerinden yalanlar çıkar aslında ama siz ne sövün ne de suratlarına tükürün belki talih onlara onlarda size güler bigün az denılemyeck hayatı en azından dıyerek gecırıp bıtırıyorum hergün biraz daha azalıyorum biraz daha bitiyorum belki ama geçiriyorum.. bigün ölmek için dolduruyorum boşluklarımı ölmeye nekadar hevesliymişim öyle ölünce anladım meğer istediğim ölmekmiş bişileri gözümdeki perde kalkınca kavradım seni gördüm dedimki iyiki ölmüşüm seni sizi herkesi öldüğümde. aslında yaşarken değilde öldüğümde tanıdım duymak istediklerimin dışında rüyalarımda duyduklarım bile hani güvendiğin dağlarda karlar hissedersin ya soğuktan öyle oldum beni güldürünce sevdiğim ele güne artık son isteğim senden rüyalarıma bile girme bulamıyorum bilmiyorum aradığım ne yada bulmak için illa aramak mı gerekiyor ama ben bulamıyorum kızıyorum kendime bulamadıklarım için e aramadın ki diyorlar o da bnm sorunum kime ne yerli yersiz öldürüyolar beni anlamıyorum nedir şahsımdan bu denli istedikleri ne ki benden bekledikleri kimsenin görmediklerini benimde görmemem belki ama bigün tadıcak ölümü her insanın bedeni ee ozaman susmanın espirisi nerde ki